HONDIUSLAND

Mijn Uitzinnige Dank

Lieve Vrienden van Hondiusland,

riemen vast, dit wordt sentimenteel. Het einde van 2009 nadert. Dat is geen ramp, alles gaat voorbij, alles wordt anders, en het enige dat telt is hier en nu. Maar staat u mij toe dat ik even terugblik.

2009 was voor mij een memorabel jaar. Een mooi interview in de HRLM, genomineerd voor het stadsdichterschap van Haarlem, een grote belastingteruggave, een nieuwe jas gekocht, en een contract getekend bij uitgeverij Contact. Dat was nog maar januari. Zingen in het Zaantheater op Valentijnsdag, het Carnaval in Venetië, de tweede schrijfcursus bij Nicolien Mizee afgerond, het stripfeuilleton Nurks Konijn in de Volkskrant, een eenakter geschreven voor Theater De Engelenbak. Nurks Konijn verschijnt als boek, alras gevolgd door mijn derde autobiografische stripboek Ik ben God. Mijn vader leest voor, Cor Versteeg zingt. In de zomer schilder en schrijf ik mij drie slagen in de rondte. Mijn eerste solo-schilderijenexpositie De Zelfschepper wordt geopend in de Stadsbibliotheek. Mijn eerste bronzen beeldje wordt onthuld. Ik exposeer mee in de Kunstlijn, in de Nieuwe Vide, bij galerie De Tijd, en in Keramikos. De fotostrip Jeuk! verschijnt, met mijn scenario, geschreven voor ondermeer Jan Jaap van der Wal en Myrna Goossen. Een jonge meeuw landt in mijn achtertuin en leert vliegen. Het Kinderkookboek met kwartetspel verschijnt bij Inmerc, met mijn kleurrijke illustraties. Ik neem deel aan de 24-uurs stripmarathon in Lambiek, resulterend in 24 pagina's full colour getiteld 'Eendensoep'.  Djanko's lied over Teken Mijn Verhaal brengt me aan het huilen tijdens een expositie van TMV op de mytylschool in Bergen. Met liefde en plezier mag ik ceremoniemeesteres zijn bij het huwelijk van twee lieve Haarlemmers. Voor mijn persoonlijke groei volg ik cursus 1 en 2 van Art of Living, en kom uitzinnig dankbaar en gelukkig weer thuis. Mijn geschilderde statieportret van Chris Veraart wordt feestelijk onthuld door de gebroeders Anker, en maakt de opdrachtgever erg blij. Omroep Zeeland zendt een radioportret uit. Met mijn lieve familie vier ik Sinterklaas. Mijn optreden als sneldichter op Dolly Bellefleurs Hakjes Pakjes-avond is een  succes. Ik bezoek de kerstmarkt in Düsseldorf met een bus vol zuiplappen en een sympathieke vriend. Ik speel viool. Ik geef een workshop slamdichten aan een volk vol testosteron. Ik zing Aznavour met een Big Band, bij Ralf en Dominique in het Zaantheater. Met mijn zus beleef ik bijzondere vakantiedagen in het eigen besneeuwde land. Kom ik thuis, vind ik nog een kerstbonus op de mat: In 2010 ga ik een werkbeurs krijgen van het Fonds voor BKVB.

Aldus sluit ik 2009 dolgelukkig af, in uitzinnige dankbaarheid voor zoveel mooie mogelijkheden, zoveel mooie mensen, zoveel samenwerking, zoveel vriendschap, zoveel schoonheid, zoveel liefde, zoveel warmte, zoveel steun, zoveel vertrouwen.
Jullie hebben allemaal bijgedragen aan een magisch jaar voor mij, en als ik iets terug kan doen dan zegt u het maar. In ieder geval heb ik voor 2010 spannende plannen, en ga ik weer minstens 1 x debuteren.

Ik wens u allen fijne feestdagen, en veel liefde en geluk in het nieuwe jaar!

Radioportret

Vandaag werd op Omroep Zeeland een radioportret van ondergetekende uitgezonden. Het is een nogal openhartig uur, en ik had na afloop een vreemde nasmaak, maar nu mijn vader heeft gebeld dat hij groos op me is (Zeeuwsch voor trots) durf ik het u wel mede te delen. De uitzending is nog te beluisteren, en wel hier.

Oh, kom er eens kijken

Lieve vrienden van Hondiusland (v/m),

er staat een aantal optredens op stapel in Hondiusland. Op zondag 6 december treed ik op als sneldichteres bij Dolly Bellefleurs Hakjes Pakjes-avond, in de OBA, Amsterdam. Van 19.30 - 21.30 uur. Voor meer informatie en kaartverkoop kijk hier.
Op zondag 20 en maandag 21 december zing ik met een kleine Big Band en een groot aantal artiesten in de Kerstdinershow van het Zaantheater. Zondag is al uitverkocht, dus haast u voor een plaats op maandag. Alle artiesten hebben er heel veel zin in, en u krijgt veel voor weinig - gegarandeerd.
Verder ga ik een workshop slamdichten verzorgen voor scholieren, weer iets anders om me op te verheugen.
Maar nu eerst sinterklaasgedichten schrijven voor mijn eigen familie.
Fijne feestdagen!

Onthullend!

Vanavond viert Chris Veraart zijn veertigjarige loopbaan als zedenadvocaat. Chris is ook de schrijver van ondermeer Het Geheim van Opa Toetoet, waarvoor ik de illustraties tekende, en hij gaf mij de eervolle missie een portret van hem te schilderen. Dat is nu af en ingepakt, klaar om tijdens het feest van de notabele te worden onthuld. Ik ga me nog even thuis omkleden. Ik ben een beetje zenuwachtig.

Expo's, Jeuk en Roes

Lieve Vrienden van Hondiusland (v/m),

Onlangs verscheen de fotostrip Jeuk! - waarvoor ik het scenario schreef en het storyboard tekende. Met rollen voor ondermeer Myrna Goossen en Jan Jaap van der Wal. Het boekje kwam tot stand in opdracht van de Psoriasis Vereniging Nederland, en je kunt hier een gratis exemplaar bestellen. Jeuk is leuk, dus altijd doen.
Binnenkort kunt u beschilderd keramiek bekijken op de expositie Roes, een samenwerking van George Moormann en Keramikos. Uitgeverij De Zingende Zaag maakte een porseleinen boekomslag met drankfles in boekvorm. In de omslag de dichtbundel Roes, vol benevelende zinnenbeelden. Mijn variant van het beschilderde boek sluit daar beslist op aan, en is te koop. De opening is op 5 november a.s. Meer informatie en een uitnodiging vindt u hier.
Tijdens de Kunstlijn Haarlem op 6,7 en 8 november zijn mijn schilderijen te bewonderen in De Nieuwe Vide (schuin tegenover de Lichtfabriek), en een aantal tekeningen en prints in Galerie De Tijd van Jolanda Prinsen: Kleine Houtstraat 120.
Tenslotte goed nieuws voor de langslapers en de late beslissers: Mijn expositie De Zelfschepper in de Centrale Bibliotheek is met drie dagen verlengd! Donderdag a.s. wordt de boel ontmanteld, en nog niet alles is uitverkocht, dus sla snel uw slag.

Warme nazomergroeten,

Gerrie

24 uur striptekenen en andere uitdagingen

Nog nagenietend van de opening van mijn eerste solo schilderijenexpositie in de Stadsbibliotheek van Haarlem komen de eerste foto's en filmpjes binnen. Voor de thuisblijvers, kunnen ze ook nog even meegenieten. De expo is ook nog gewoon te bezoeken, tot 2 november. Er staat en hangt véél, dus mis het niet.

Intussen maakte ik mijn borst nat voor het daaropvolgende weekend: 24 uur aaneengesloten striptekenen in Stripwinkel Lambiek, Amsterdam.

'Wat?' vroeg mijn zus. 'Waarom doe je dat?'
Dat had ik me helemaal niet afgevraagd. Natúúrlijk doe je dat.
Waarschijnlijk omdat ik en mijn collega's zelfkwellende idioten zijn?

De bedoeling was een strip van 24 pagina's te maken in 24 uur. En alsof dat al niet godsonmogelijk is vond ik het leuk om in te zetten op 24 pagina's in full colour. En ook DAT is gelukt, tot ergernis van sommige collega's. De vraag is nu of ik volgend jaar weer word toegelaten tot het feestje...

Mijn nieuwe stripverhaal heet Eendensoep. En wat ga ik met dat briljante product doen? Ik houd u op de hoogte. Voor een informatiefilmpje, klik hier.

Zodra ik was uitgeslapen was er weer een opening van een expositie, namelijk van Teken Mijn Verhaal, op mytylschool De Ruimte in Bergen.

Daags daarna wachtte de volgende olympische uitdaging, namelijk het zingen van 'Durp', een tekst van Ivo de Wijs die geldt als het langste kleinkunstlied van Nederland, en zodanig op muziek is gezet dat tussendoor ademhalen feitelijk onmogelijk is gemaakt. Ik mocht dat afgelopen dinsdag doen in Theater de Engelenbak, in het bijzijn van de meester zelf. Na mijn laatste noot sprong hij juichend van zijn stoel, iets waar ik nog van glim.

Verder heeft Dick Matena in het radioprogramma Knetterende Letteren verklaard dat hij Ik ben God misschien wel de beste strip van de laatste tijd vindt, dus die kan ik ook in mijn zak steken.

Gistermiddag heb ik met de jongens van Nieuw Haarlem een filmpje opgenomen voor de gemeente, en gisteravond ben ik keramiek gaan beschilderen voor het jongste project van George Moormann: ROES. Opening expositie en boekpresentatie 5 november a.s.

Maar morgen breekt pas echt de grote dag aan. Dan vieren wij de liefde, en ik zal erbij zijn, om u te dienen.

Open brief

Geachte burgemeester, lieve Bernt,

veel dank voor je uitnodiging voor de avond 'Weg met het Chagrijn'. Ik weet mij gezegend dat ik één van de genodigden was, en dat ik hoegenaamd tot Ons Soort Mensen behoor. Maar ik wilde nog een paar dingen kwijt die niet aan bod gekomen zijn: Ik werd niet persoonlijk in de gelegenheid gesteld om (kort) te zeiken. Gelukkig maar. Ik heb heerlijk gegeten. En gedronken. Ik heb hele fijne mooie mensen ontmoet, ouwe en nieuwe. De organisatie was vlekkeloos. De bediening was vriendelijk en welwillend en geruisloos. Ik kreeg de indruk dat het thema de gasten op voorhand blijmoedig had gestemd: Niemand kon zich veroorloven een chagrijnig hoofd te trekken. In plaats daarvan werden vele handen geschud en vrolijke gesprekken gevoerd. Ik heb een fenomenale voorstelling gezien van een man die ik al jaren bewonder: Theo Nijland. De directeur van de Philharmonie stelde mij hoogstpersoonlijk in de gelegenheid om hem in zijn kleedkamer een kado te overhandigen. Ik was vereerd hem de hand te mogen schudden, voelde me blozend en dertien en dolblij. De eerste tien minuten van de gesprekken daarna zijn aan mijn totaal vervulde blije zelf voorbij gegaan.
Ja, ik ben blij. Ik ben heel vaak heel blij. En ik weet ook goed waarom. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn, en daar sta ik bewust bij stil. Ik kan bewonderen, en klein zijn.
De vraag moet volgens mij niet zijn 'Wat zijn de oorzaken van het chagrijn'. Het chagrijn boeit niet, dat kan me gestolen worden. De aanhef 'weg met het chagrijn' is taalkundig een negatief gestelde zin. Positief zou bijvoorbeeld zijn 'Leve het leven en de liefde en alles wat leuk is.' Laten we daar op focussen. Laten we alles vieren wat er te vieren valt - het is heel veel.
Lieve Bernt, geachte burgemeester, veel dank voor een prachtige avond, en veel dank voor je buitengewone initiatief. Het vergt moed om je nek uit te steken voor positiviteit. Voor je het weet word je versleten voor een naïeve blije eikel. Ik kan het weten.
Maar so what? Ik durf te wedden dat je meer steun krijgt dan ooit, en minder gezeik dan ooit. Als ik het mis heb, klop dan vooral bij me aan. Ik heb een paar sleutels, en ik wil je graag vertellen wat ik weet.
Ik bewonder je moed. Noem mij naïef, maar als ik een leeg glas zie, is het voor mij vol. Ga zo door, alle goeds, veel liefs,

Gerrie

God is Humor

Hieronder de column die vandaag ook werd geplaatst op NCRV's discussieplatform Protestant.nl.
Reacties kun je daarom deze keer niet hier achterlaten maar wel daar.

God is Humor.

Er lijkt historisch gezien een taboe te liggen op de combinatie God en humor. God dient ernstig te worden genomen, is ons geleerd. Dat is heel vreemd, en dat is ook heel jammer: God heeft de humor immers uitgevonden, en wie er een van God gekregen talent voor heeft mag dat niet onder de korenmaat laten liggen. Laat de mensheid lachen – vooral om zichzelf. Maak ons deelgenoot van uw binnenpretjes.

Dat God uitsluitend met ernst mag worden beschouwd is een uitvinding van de gelovigen – maar God is zoveel méér dan wat iedereen gelooft. Het zijn de gelovigen die zichzelf veel te serieus nemen. Denkt u dat God niet tegen een grapje kan? Denkt u dat een mens in staat is om God te beledigen? In wat voor kleinzielige God gelooft u dan?
De God waar ik in geloof heeft oneindig veel humor, dat staat vast. God is alles dat is. God is Liefde, God is Waarheid, God is Vreugde, God is Schoonheid, God is Humor. Ik sluit niet uit dat ons hele bestaan een grote grap is, en het leven, ondanks alles wat ons geleerd is, toch een lolletje.

Niet elke grap is leuk. Cartoonisten die niet grappig zijn vind ik echte zondaars. Maar voor gebrek aan humor is tot dusver geen cartoonist van zijn bed gelicht. Cartoons die provocatie als hoogste doel hebben houden geen verband met de Allerhoogste, en missen de Goddelijke vonk van de humor. Dat is mijn mening, maar mij hoef je ook niet serieus te nemen.

In mijn autobiografisch stripboek Ik ben God heb ik gewaagd mijn individuele geloofsbelevenis op te tekenen met humor en zelfspot. Die is niet bedoeld om te provoceren, maar om een blije boodschap te verkondigen. Iedereen mag zelf oordelen of dat gelukt is.

God verdient een groot publiek. Verkoop de boodschap dus met humor. Ook met seks, trouwens – dat is immers nog zo’n godsgeschenk. Maar dat is weer een ander verhaal.

Uitnodiging De Zelfschepper

Lieve Vrienden van Hondiusland,

het is mij een eer en een groot genoegen u te kunnen melden dat niemand minder dan Dolly Bellefleur, de Haarlemse Stedenmaagd, bereid is gevonden om de opening te verrichten van mijn eerste solo-schilderijenexpositie, getiteld

            De Zelfschepper
            een autobiografische expositie

De expositie en de plechtigheid zullen plaatshebben in de Centrale Bibliotheek, Gasthuisstraat 32
in Haarlem. De opening is op

            donderdag 1 oktober
            om 17.00 uur

Ik hoop u daar allen warm te mogen begroeten.

Meer informatie vindt u ook hier.

Aandacht

Het NCRV-programma Schepper & Co heeft Ik ben God uitgeroepen tot Boek van de Week, zo was afgelopen zondag 6 september te horen (en nog steeds te beluisteren).

Intussen was ik zelf het boek aan het promoten bij de stand van Uitgeverij Contact op de Manuscripta, onder het motto 'Contact met God'.

In de middag ging God naar de Kosmos, ofwel de stand van Uitgeverij Kosmos, waar Inmerc de Broertjes- en Zusjes-kookbox presenteerde, compleet met kleurrijk kwartetspel - geïllustreerd door ondergetekende.
Binnenkort zal de box ook verkrijgbaar zijn in de webwinkel van deze site.

Ook afgelopen weekend besteedde dagblad Trouw een groot artikel aan verstrippingen van religie. Ik ben God kreeg ook daarin volop aandacht.

Op donderdag 17 september plaatst Protestant.nl een column van mijn hand over God en humor, met stellingen waarop online gereageerd kan worden.

Ah, aandacht, wat fijn is dat. Nu nog aanschuiven aan de Tafel van Vijf, en dan wordt het helemaal een dolle boel.