Op zondagavond 6 december a.s. mag ik optreden als sneldichteres, tijdens de oergezellige Hakjes Pakjes Avond van Dolly Bellefleur, in de OBA, Openbare Bibliotheek Amsterdam. En er zijn meer optredens! Sally Bowles, Dion, Duo Wilde Orchidee, Magic Patrick, Milly Peruque en Tilly Trekhaak. U kunt er bij zijn en het meebeleven! We gaan geschiedenis schrijven in het Theater van het Woord.
Klik hier voor informatie over de kaartverkoop.
Tot dan! Veel liefs.
Vanavond viert Chris Veraart zijn veertigjarige loopbaan als zedenadvocaat. Chris is ook de schrijver van ondermeer Het Geheim van Opa Toetoet, waarvoor ik de illustraties tekende, en hij gaf mij de eervolle missie een portret van hem te schilderen. Dat is nu af en ingepakt, klaar om tijdens het feest van de notabele te worden onthuld. Ik ga me nog even thuis omkleden. Ik ben een beetje zenuwachtig.
Lieve Vrienden van Hondiusland (v/m),
Onlangs verscheen de fotostrip Jeuk! - waarvoor ik het scenario schreef en het storyboard tekende. Met rollen voor ondermeer Myrna Goossen en Jan Jaap van der Wal. Het boekje kwam tot stand in opdracht van de Psoriasis Vereniging Nederland, en je kunt hier een gratis exemplaar bestellen. Jeuk is leuk, dus altijd doen.
Binnenkort kunt u beschilderd keramiek bekijken op de expositie Roes, een samenwerking van George Moormann en Keramikos. Uitgeverij De Zingende Zaag maakte een porseleinen boekomslag met drankfles in boekvorm. In de omslag de dichtbundel Roes, vol benevelende zinnenbeelden. Mijn variant van het beschilderde boek sluit daar beslist op aan, en is te koop. De opening is op 5 november a.s. Meer informatie en een uitnodiging vindt u hier.
Tijdens de Kunstlijn Haarlem op 6,7 en 8 november zijn mijn schilderijen te bewonderen in De Nieuwe Vide (schuin tegenover de Lichtfabriek), en een aantal tekeningen en prints in Galerie De Tijd van Jolanda Prinsen: Kleine Houtstraat 120.
Tenslotte goed nieuws voor de langslapers en de late beslissers: Mijn expositie De Zelfschepper in de Centrale Bibliotheek is met drie dagen verlengd! Donderdag a.s. wordt de boel ontmanteld, en nog niet alles is uitverkocht, dus sla snel uw slag.
Warme nazomergroeten,
Gerrie
Nog nagenietend van de opening van mijn eerste solo
schilderijenexpositie in de Stadsbibliotheek van Haarlem komen de
eerste foto's en filmpjes binnen. Voor de thuisblijvers, kunnen ze ook nog even meegenieten. De expo is ook nog gewoon te bezoeken, tot 2 november. Er staat en hangt véél, dus mis het niet.
Intussen maakte ik mijn borst nat voor het daaropvolgende weekend: 24 uur aaneengesloten striptekenen in Stripwinkel Lambiek, Amsterdam.
'Wat?' vroeg mijn zus. 'Waarom doe je dat?'
Dat had ik me helemaal niet afgevraagd. Natúúrlijk doe je dat.
Waarschijnlijk omdat ik en mijn collega's zelfkwellende idioten zijn?
De bedoeling was een strip van 24 pagina's te maken in 24 uur. En alsof dat al niet godsonmogelijk is vond ik het leuk om in te zetten op 24 pagina's in full colour. En ook DAT is gelukt, tot ergernis van sommige collega's. De vraag is nu of ik volgend jaar weer word toegelaten tot het feestje...
Mijn nieuwe stripverhaal heet Eendensoep. En wat ga ik met dat briljante product doen? Ik houd u op de hoogte. Voor een informatiefilmpje, klik hier.
Zodra ik was uitgeslapen was er weer een opening van een expositie, namelijk van Teken Mijn Verhaal, op mytylschool De Ruimte in Bergen.
Daags daarna wachtte de volgende olympische uitdaging, namelijk het zingen van 'Durp', een tekst van Ivo de Wijs die geldt als het langste kleinkunstlied van Nederland, en zodanig op muziek is gezet dat tussendoor ademhalen feitelijk onmogelijk is gemaakt. Ik mocht dat afgelopen dinsdag doen in Theater de Engelenbak, in het bijzijn van de meester zelf. Na mijn laatste noot sprong hij juichend van zijn stoel, iets waar ik nog van glim.
Verder heeft Dick Matena in het radioprogramma Knetterende Letteren verklaard dat hij Ik ben God misschien wel de beste strip van de laatste tijd vindt, dus die kan ik ook in mijn zak steken.
Gistermiddag heb ik met de jongens van Nieuw Haarlem een filmpje opgenomen voor de gemeente, en gisteravond ben ik keramiek gaan beschilderen voor het jongste project van George Moormann: ROES. Opening expositie en boekpresentatie 5 november a.s.
Maar morgen breekt pas echt de grote dag aan. Dan vieren wij de liefde, en ik zal erbij zijn, om u te dienen.
Geachte burgemeester, lieve Bernt,
veel dank voor je uitnodiging voor de avond 'Weg met het Chagrijn'. Ik weet mij gezegend dat ik één van de genodigden was, en dat ik hoegenaamd tot Ons Soort Mensen behoor. Maar ik wilde nog een paar dingen kwijt die niet aan bod gekomen zijn: Ik werd niet persoonlijk in de gelegenheid gesteld om (kort) te zeiken. Gelukkig maar. Ik heb heerlijk gegeten. En gedronken. Ik heb hele fijne mooie mensen ontmoet, ouwe en nieuwe. De organisatie was vlekkeloos. De bediening was vriendelijk en welwillend en geruisloos. Ik kreeg de indruk dat het thema de gasten op voorhand blijmoedig had gestemd: Niemand kon zich veroorloven een chagrijnig hoofd te trekken. In plaats daarvan werden vele handen geschud en vrolijke gesprekken gevoerd. Ik heb een fenomenale voorstelling gezien van een man die ik al jaren bewonder: Theo Nijland. De directeur van de Philharmonie stelde mij hoogstpersoonlijk in de gelegenheid om hem in zijn kleedkamer een kado te overhandigen. Ik was vereerd hem de hand te mogen schudden, voelde me blozend en dertien en dolblij. De eerste tien minuten van de gesprekken daarna zijn aan mijn totaal vervulde blije zelf voorbij gegaan.
Ja, ik ben blij. Ik ben heel vaak heel blij. En ik weet ook goed waarom. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn, en daar sta ik bewust bij stil. Ik kan bewonderen, en klein zijn.
De vraag moet volgens mij niet zijn 'Wat zijn de oorzaken van het chagrijn'. Het chagrijn boeit niet, dat kan me gestolen worden. De aanhef 'weg met het chagrijn' is taalkundig een negatief gestelde zin. Positief zou bijvoorbeeld zijn 'Leve het leven en de liefde en alles wat leuk is.' Laten we daar op focussen. Laten we alles vieren wat er te vieren valt - het is heel veel.
Lieve Bernt, geachte burgemeester, veel dank voor een prachtige avond, en veel dank voor je buitengewone initiatief. Het vergt moed om je nek uit te steken voor positiviteit. Voor je het weet word je versleten voor een naïeve blije eikel. Ik kan het weten.
Maar so what? Ik durf te wedden dat je meer steun krijgt dan ooit, en minder gezeik dan ooit. Als ik het mis heb, klop dan vooral bij me aan. Ik heb een paar sleutels, en ik wil je graag vertellen wat ik weet.
Ik bewonder je moed. Noem mij naïef, maar als ik een leeg glas zie, is het voor mij vol. Ga zo door, alle goeds, veel liefs,
Gerrie
Hieronder de column die vandaag ook werd geplaatst op NCRV's discussieplatform Protestant.nl.
Reacties kun je daarom deze keer niet hier achterlaten maar wel daar.
God is Humor.
Er lijkt historisch gezien een taboe te liggen op de combinatie God en humor. God dient ernstig te worden genomen, is ons geleerd. Dat is heel vreemd, en dat is ook heel jammer: God heeft de humor immers uitgevonden, en wie er een van God gekregen talent voor heeft mag dat niet onder de korenmaat laten liggen. Laat de mensheid lachen – vooral om zichzelf. Maak ons deelgenoot van uw binnenpretjes.
Dat God uitsluitend met ernst mag worden beschouwd is een uitvinding
van de gelovigen – maar God is zoveel méér dan wat iedereen gelooft.
Het zijn de gelovigen die zichzelf veel te serieus nemen. Denkt u dat
God niet tegen een grapje kan? Denkt u dat een mens in staat is om God
te beledigen? In wat voor kleinzielige God gelooft u dan?
De God
waar ik in geloof heeft oneindig veel humor, dat staat vast. God is
alles dat is. God is Liefde, God is Waarheid, God is Vreugde, God is
Schoonheid, God is Humor. Ik sluit niet uit dat ons hele bestaan een
grote grap is, en het leven, ondanks alles wat ons geleerd is, toch een
lolletje.
Niet elke grap is leuk. Cartoonisten die niet grappig zijn vind ik echte zondaars. Maar voor gebrek aan humor is tot dusver geen cartoonist van zijn bed gelicht. Cartoons die provocatie als hoogste doel hebben houden geen verband met de Allerhoogste, en missen de Goddelijke vonk van de humor. Dat is mijn mening, maar mij hoef je ook niet serieus te nemen.
In mijn autobiografisch stripboek Ik ben God heb ik gewaagd mijn individuele geloofsbelevenis op te tekenen met humor en zelfspot. Die is niet bedoeld om te provoceren, maar om een blije boodschap te verkondigen. Iedereen mag zelf oordelen of dat gelukt is.
God verdient een groot publiek. Verkoop de boodschap dus met humor. Ook met seks, trouwens – dat is immers nog zo’n godsgeschenk. Maar dat is weer een ander verhaal.
Lieve Vrienden van Hondiusland,
het is mij een eer en een groot genoegen u te kunnen melden dat niemand minder dan Dolly Bellefleur, de Haarlemse Stedenmaagd, bereid is gevonden om de opening te verrichten van mijn eerste solo-schilderijenexpositie, getiteld
De Zelfschepper
een autobiografische expositie
De expositie en de plechtigheid zullen plaatshebben in de Centrale Bibliotheek, Gasthuisstraat 32
in Haarlem. De opening is op
donderdag 1 oktober
om 17.00 uur
Ik hoop u daar allen warm te mogen begroeten.
Meer informatie vindt u ook hier.
Het NCRV-programma Schepper & Co heeft Ik ben God uitgeroepen tot Boek van de Week, zo was afgelopen zondag 6 september te horen (en nog steeds te beluisteren).
Intussen
was ik zelf het boek aan het promoten bij de stand van Uitgeverij
Contact op de Manuscripta, onder het motto 'Contact met God'.
In
de middag ging God naar de Kosmos, ofwel de stand van Uitgeverij
Kosmos, waar Inmerc de Broertjes- en Zusjes-kookbox presenteerde,
compleet met kleurrijk kwartetspel - geïllustreerd door ondergetekende.
Binnenkort zal de box ook verkrijgbaar zijn in de webwinkel van deze site.
Ook afgelopen weekend besteedde dagblad Trouw een groot artikel aan verstrippingen van religie. Ik ben God kreeg ook daarin volop aandacht.
Op donderdag 17 september plaatst Protestant.nl een column van mijn hand over God en humor, met stellingen waarop online gereageerd kan worden.
Ah, aandacht, wat fijn is dat. Nu nog aanschuiven aan de Tafel van Vijf, en dan wordt het helemaal een dolle boel.
Aaaaah, er was weer eens een borrel, maar niet de eerste de beste. Voor mij, als nieuwe protégée van Uitgeverij Contact, wel mijn eerste Contact-borrel. Nu hoor ik dus bij de Leuke Mensen, en dat alleen al was reden om een feestje te vieren. Het gezaghebbende Boekenblad was erbij, en maakte smeuïge foto's. Zoek en vind mij - ik kus u allen ook.
Alleen al door deze scene:
http://www.youtube.com/watch?v=7jY3WCc3MtU
en als dat niet helpt, bekijk dit interview uit 1971:
http://www.youtube.com/watch?v=8dEjc5B4kOo (etcetera)
Laatste reacties